راه اندازی مجدد مغززمان مطالعه ۲ دقیقه

سیستم راه اندازی مجدد مغز چیست؟

0

تحقیقات اخیر نشان میدهند که کارایی عمده ی خواب، تسهیل وظایف مغز است. افکار اضافی و مشغله های فکری روزانه می توانند در طی خواب شبانه زدوده شوند. این عملکرد پاکسازی، به مغز ما اجازه می دهد که به درستی عمل کرده و همچنین می تواند علت پر انرژی تر و شادتر بودن ما در صبح ها باشد. دیگر ارگان ها و بافت های بدن با استفاده از دستگاه لنفاوی تمیز می شوند که تقریبا شبیه به سیستم فاضلاب بدن عمل می کند. ولی باید بدانید که دستگاه لنفاوی تا مغز ما امتداد ندارد.

سد خونی مغز برای محافظت از آن تبادل، مایعات بین مغز و بقیه ی بدن را محدود می کند. مایع خارج سلولی در مغز (رطوبت بین نورون ها) بخشی از سیستمی است که مغز را تمیز می کند و اطلاعات اضافی را از بین می برد. این بخش سیستم گلیمفاتیک مغز نامیده می شود.
در گذشته باور بر این بود که اطلاعات اضافی از طریق متابولیسم دگرگون شده و به وسیله ی نورون ها در هم می شکنند و ماحصل این تفکیک در مویرگ ها حمل شده و سرانجام به وسیله ی کلیه ها زدوده می شود.

شما احتمالا درمورد پروتئین مغز امیلوئید بتا شنیده اید. در بیماری الزایمر امیلوئید بتا در مقادیر زیادی در مغز وجود دارد. یک بدن سالم بدون الزایمر چگونه امیلوئید بتا را از بین می برد؟ امیلوئید بتا و سایر اطلاعات اضافی به وسیله ی سیستم گلیمفاتیک پاک می شوند. فضای درون شبکه ای حدود ۲۰% از گنجایش مغز را تشکیل می دهند. اما این درصد در مراحل مختلف شب و روز متفاوت است. در هنگام خواب این فضای درون شبکه ای به بالای ۶۰% افزایش پیدا می کند.

این مساله علت عملکرد تجدیدکنندگی خواب را به ما خاطرنشان می سازد. پاکسازی صورت گرفته توسط سیستم گلیمفاتیک داده های اضافی متابولیسم شده را که سموم عصبی بالقوه هستند از بین می برد. این داده ها شامل پروتئین های امیلوئید بتا می شود که قویا مشکوک به نقش داشتن در بیماری الزایمر هستند.

همانگونه که قبلا میدانستیم خواب آلود بودن گنجایش مغز و توانایی کسب مهارت ها و اطلاعات جدید را کاهش می دهد اما چرا؟ آزمایش های صورت گرفته بر روی یک سطح میکروسکوپی از سلول های مغز موش ها نشان می دهد که خواب آلودگی و نقصان خواب مغز را تحت تاثیر قرار می دهد.
دندریت (زایده ای که به اتصال یک سلول عصبی به سلول عصبی دیگر کمک می کند) در یک موش خواب آلود آهسته تر رشد می کند. میزان رشد دندریت با کیفیت یادگیری تمرین های جدید توسط موش ها همبستگی دارد. حتی هنگامی که موش راه می رود میزان رشد دندریت زمانی بیشتر است که جانور در مقایسه با موش های محروم شده از خواب به اندازه ی کافی می خوابد.

در یک چرخه ی معمولی خواب و بیداری به دور از محیط تلاش و یادگیری، دندرییت ها، در هنگام خواب ناپدید می شوند و به هنگام راه رفتن شکل می گیرند. همچنین تحقیقات قادر بودند که رشد دندریت ها را در هنگام یادگرفتن تمرین های جدید توسط موش ها مشاهده کنند.
در چرخه خواب کوتاه مدت (خواب کم و ناکافی) این دندریت های جدید دوباره می سوزند.

این مورد شواهد قوی ای برای فرضیه ی ضرورت رشد دندریت ها برای شکل گیری خاطرات جدید ارائه کرد. اگر این فرضیه جدید درست از اب درآید می تواند به این معنا باشد که جبران کمبود خواب آنگونه که قبلا گمان میرفت کارامد نیست.

ما بیان کرده بودیم که یک یا دو شب برای جبران هرگونه محرومیتی از خواب کافی است. جنبه ی مطلوب این فرضیه، به علاوه ی شواهد آزمایشگاهی موجود این است که به توضیح نقش خواب در شکل گیری حافظه و عملکرد بازیابی مغز و اینکه چرا محرومیت از خواب ظرفیت شناختی را کاهش میدهد کمک می کند. این می تواند دلیلی دیگر برای سنجش خواب باشد.

این فرضیه ممکن است تا حدودی توضیح دهد که چرا حیوانات بزرگتر کمتر از کوچکترها میخوابند. مغز بزرگتر فضای درون شبکه ای بزرگتر دارد. بنابراین برای مدت طولانی تری قبل از اینکه عملکرد پاکسازی (که توسط خواب انجام می گیرد) مورد نیاز باشد میتواند بیدار بماند.
سیستم گلیمفاتیک از سلول های گلیال، نوعی سلول که در سیستم عصبی متداول است و به طور خاص از یک سلول به نام استروسیت تشکیل شده است.

از گذشته باور بر این بوده است که مایع مغزی-نخاعی بین سر و بقیه ی بدن می گردد. دانشمندان برای به دست آوردن سرنخ هایی از اینکه در مغز چه می گذرد مایع مغزی-نخاعی را آزمایش کرده اند. در فرضیه ی دستگاه گلیمفاتیک این مایع ( مایع مغزی-نخاعی) واسطه ی پاکسازی مغز می باشد. مورد (فوق) احتمال اینکه یک سیستم گلیمفاتیک معیوب موجب بیماری الزایمر می شود یا حداقل ریسک آن را افزایش می دهد به وجود می آورد و یک سوال ایجاد خواهد کرد که آیا این (مساله) به معنی آن است که محرومیت از خواب به طور مزمن میتواند ریسک جنون را افزایش دهد؟

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.