بی خوابی تنهایی می‌آورد!

بی خوابی و تنهایی، زوج مکمل هم

1 448

- تبلیغات -

رابطه بی‌خوابی و فوبیای تنهایی

زمانی که نگران سلامت خود هستیم، به چیزهایی مانند سابقه‌ی سرطان در نزدیکان و گذشتگان، دنبال کردن رژیم های مختلف و حتی سابقه‌ی مصرف مواد مخدر فکر می‌کنیم.

اما درصد کمی از افراد به چگونگی تاثیرات خواب بر سلامت خود، یا چگونگی عملکرد روابط درونی فکر می‌کنند. تحقیقات تازه منتشر شده‌ای در UC Berkeley بیان می‌کند که هر دو عامل گفته شده در بالا برای بهبود سلامت بیشتر از آنچیزی که تصور می‌کنید مهم هستند.

مطالعات در مورد رابطه‌ی بی‌خوابی با فوبیای تنهایی

مطالعه‌ای با عنوان “کاهش خواب موجب تنهایی و دوری از اجتماع می‌شود” که به تازگی در مجله‌ی ارتباطات طبیعی منتشر شده است. در این مطالعه محققان تاثیر خواب را بر انزوای اجتماعی مورد آزمایش قرار دادند، و ترکیبی از آزمایشات داخل آزمایشگاه و مشاهدات ویدیویی از طریق مکانیک ترک آمازون استفاده کردند.

در قسمتی از این مطالعات، شرکت کنندگان به مشاهده‌ی ویدیویی از افراد غریبه که به سمت آنها قدم می‌زدند و عبارات خنثی را بیان می‌کردند دعوت شدند. به شرکت کنندگان گفته شد زمانی که فرد خیلی نزدیک شد دکمه توقف ویدیو را فشار دهند. این عمل را شرکت کنندگان بعد از شبی که کامل خوابیده بودند و شبی که دچار بی خوابی شده بودند انجام دادند.

زمانی که بعد از بی خوابی انجام دادند، بین 18 تا 60 درصد زودتر از زمانی که کامل خوابیده بوند دکمه توقف را فشار دادند. به عبارت دیگر، شرکت کنندگانی که شب را کامل خوابیده بودند، اجازه‌ی نزدیک شدن به فرد غریبه را بیشتر از افراد دچار بی‌خوابی می‌دادند. بدین ترتیب افرادی که از خواب شب محروم هستند، تعاملات اجتماعی کمتری هم دارند.

در زمان این آزمایشات، محققان اسکن مغز شرکت کنندگان را بررسی می‌کردند. آنها فعالیت های مورد علاقه‌ی مغز را در دو بخش مغز ملاحظه می‌کنند. زمانی که افراد شرکت کننده دچار بی خوابی هستند، فعالیت در ناحیه‌ای از مغز که مسئول تعامل اجتماعی است متوقف می‌شود. ضمنا، این ناحیه مسئولیت درک تهدیدهای دریافتی را نیز فعال می‌کند. این موضوع نشان می‌دهد که بی‌خوابی به تنهایی می‌تواند باعث شود تا مغز، تعاملات اجتماعی را تهدید به حساب آورد.

- تبلیغات -

وقتی که محققان از شرکت کنندگان سوال می‌کردند که چطور تنهایی را احساس می‌کنید، پاسخ اکثر آنها این بود که در روزهایی که دچار بی خوابی هستند، بیشتر از روزهایی که کامل خوابیدند احساس تنهایی و ضد اجتماعی بودن می‌کنند.

در قسمت دیگری از این مطالعه، محققان، شرکت کنندگان این تحقیق را که در مورد مباحث روزمره صحبت می کردند فیلمبرداری کردند. آنها 1000 شرکت کننده را از طریق آمازون مکانیک ترک برای تماشای این فیلم جذب کردند و به سؤالاتی در مورد چگونگی ارزیابی سطح تنهایی هر شرکت کننده و مطلوبیت اجتماعی آنها و اساساً میزان تعامل با اشخاص دیگر را بررسی کردند. هنگامی که شرکت کنندگان از خواب محروم بودند، ناظران آنها را بسیار تنهاتر و از نظر اجتماعی نامطلوب تر ارزیابی کردند.

در نهایت، پس از مشاهده‌ی 60 ثانیه از تنهایی شرکت کنندگان، محققان شاهد میزان احساس تنهایی خود بودند، هر چقدر میزان تنهایی شرکت کننده بیشتر بود آنها هم احساس تنهایی بیشتری می‌کردند. این موضوع نشان دهنده این است که تنهایی مسری است.

این مطالعات چه چیزهایی درباره‌ی خواب و سلامت اجتماعی بیان می‌کند؟

متئو واکر، سرپرست محققان این مطالعه، ماحصل این مطالعات را به خوبی بیان می‌کند: هرچقدر که شما کمتر بخوابید، کمتر خواستار تعاملات اجتماعی خواهید بود. افراد دیگر نیز به نوبه‌ی خود باعث سرکوب اجتماعی شما می‌شوند، همچنین بیشتر شدن انزوای اجتماعی باعث می‌شود که خواب خوب و راحت را از دست بدهید. این چرخه نامطلوب ممکن است عامل مهمی در بحران بهداشت عمومی که یکی از آنها تنهایی است، باشد. وقتی تنهایی را بحران بهداشت عمومی می‌نامند، اغراق آمیز نیست. چندین متاآنالیز نشان داده اند که احساس تنهایی یا انزوای اجتماعی می‌تواند خطر مرگ و میر شما را بیش از 30٪ افزایش دهد، که معادل کشیدن 15 سیگار است.

مانند بی خوابی، انزوای اجتماعی هم می‌تواند به صورت مستقل باعث تغییر شرایط سلامت بدن شود و خطر ابتلا به بیماری هایی که منجر به مرگ می‌شوند مثل: قند خون، استرس، بیماری های قلبی، افسردگی و اضطراب را افزایش دهد.

ارتباط مستقل بین انزوای اجتماعی و سلامتی ضعیف، درست مثل ارتباط بی خوابی و سلامتی ضعیف است. این یافته ها نشان می دهد که خواب ضعیف و احساس انزوای اجتماعی به یکدیگر کمک می‌کند. زمانی که دچار بی‌خوابی می‌شویم، احساس تنهایی بیشتری می‌کنیم و از افراد بیشتر دور می‌شویم و کمتر نسبت به تعاملات اجتماعی علاقه نشان می‌دهیم. در نتیجه، این فعالیت ها باعث می‌شود احساس تنهایی بیشتری داشته باشیم، و به عنوان یک گونه اجتماعی، این تنهایی حتی در بین افرادی که بی‌خوابی دارند، نیز مسری است.
ما انسان ها یک گونه اجتماعی هستیم. با این حال، کمبود خواب می تواند ما را به جذام های اجتماعی تبدیل کند. این جمله‌ای جسورانه است، اما تحقیقات از آن پشتیبانی می‌کند.
خوشبختانه، خبر خوب این است که خواب خوب باعث کاهش احساس تنهایی و انزوا اجتماعی می‌شود. برای اینکه بهتر بخوابید و زندگی اجتماعی خود را بهبود ببخشید، زیاد و خوب بخوابید.

1 نظر
  1. سبا عالمی می گوید

    چه مطلب جالبی بود

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.